Are You Lost?

Kahapon ko lamang inumpisahang magblog walk, masaya naman ang karanasang ito, napapadpad ako sa iba't ibang sulok ng blogosperyo sa pamamagitan lamang ng pagclick ng pagclick sa mga links. Iba talaga ang nagagawa ng aking mga daliri. Madami na din akong mga bagay bagay na nabasa at nadiskubre pero meron din hindi magandang side sa pagbablog walk ko.

Bukod sa nakakapagod ito at masakit sa mata sa kakabasa ay hindi rin madali ang gumala sa isang lugar na hindi ka pamilyar lalo na kung hindi mo alam kung ano ang mga pasikot sikot at kalakaran sa lugar na ito. Pakiramdam ko ay isa akong dayuhan na napadpad sa isang lugar na hindi ko alam kung papaano lakbayin. Tila isang kuto sa ulo ng isang mamang kalbo na hindi alam kung anong direksyon ang tatahakin.

Pag naliligaw ang madalas na tanong sa sarili ay, "Nasaan na ako?" o "Tama ba tong ginagawa ko?"

Mahirap din maging isang estranghero sa isang lugar na halos lahat ng narito ay may koneksyon na sa bawat isa. Parang isang transferee sa eskwelahan na sa una ay walang mga kasama o kaibigan, naiilang-ilang pa kung sino ang lalapitan o kakausapin at tuwing lunch break at habang magkakasalo ang mga magkakakilala ay walang choice ang kawawang bagong salta kundi kumain mag-isa sa isang sulok ng canteen at kung mamalasin ay sa loob na lamang ng cubicle ng cr manananghalian kasalo ang mga ipis at buwitre.

Pero malakas ang loob ko na kahit naliligaw na ay sige pa rin ang pagpasok sa mga kanto kanto, para saan ba't masasanay din ako sa lugar na ito, o baka nararapat na sabihing masasanay din akong maligaw hanggang sa maramdaman kong hindi na ako naliligaw at ang bagong saltang kagaya ko ay mararamdaman din na at home ako dito.

Teka, nasaan ba ako? Tama ba tong napuntahan ko? At hanggang kelan ko mararamdaman na isa akong kuto sa ulo ng isang taong kalbo?